โครงสร้างของสังคม การเติบโตของภาคธุรกิจและจำนวนของประชากรตลอดจนอำนาจของข่าวสาร ทำให้หน่วยต่าง ๆ ในสังคมมีพลังในการต่อรองดีขึ้น ทำให้อำนาจส่วนกลางภายใต้ระบบรัฐอุปถัมภ์แบบดั้งเดิมลดน้อยลง มีการกระจายอำนาจไปสู่ท้องถิ่นมากขึ้นและใน ขณะเดียวกันอาจจะเป็นแรงกระตุ้นให้มีการอนุรักษ์วัฒนธรรมท้องถิ่นมากยิ่งขึ้น ในทางตรงข้าม การเปลี่ยนแปลงจะทำให้เกิดความสับสนในค่านิยมและวัฒนธรรมที่คนในชาติต้องไตร่ตรองและมีความรู้เท่าทันความเจริญทางวัตถุ มีความพอดีระหว่างการแสวงหาปัจจัยต่าง ๆ ในชีวิตกับการรักษาไว้ซึ่งค่านิยมและวัฒนธรรมอันดีงามเพื่อให้สามารถก้าวไปกับโลกได้อย่างมั่นคงและรู้เท่าทัน
การเปลี่ยนแปลงด้านเศรษฐกิจ ทำให้รัฐเข้ามาแก้ปัญหาความยากจนด้วยโครงการกองทุนหมู่บ้าน การจัดเงินกู้ยืมทางการศึกษา และวิธีการอื่น ๆ รัฐบาลกระตุ้นการใช้จ่ายด้วยการมาตรการทางเศรษฐกิจ กระตุ้นให้ประชาชนใช้จ่ายมากขึ้น ในขณะเดียวกันการที่ประชาชนมีการใช้จ่ายมากขึ้นก็ทำให้เป็นหนี้มากขึ้นเช่นกัน ประชาชนส่วนใหญ่ของประเทศจึงเป็นผู้รายได้น้อยซึ่งกระจายอยู่ทั่วประเทศ สำนักงานสถิติแห่งชาติ (2547 ก) ได้รายงานเชิงวิเคราะห์เรื่องเด็กและเยาวชนยากจนกับโอกาสทางการศึกษา พบว่าทำให้ปัจจัยส่วนหนึ่งที่ทำให้เด็กไม่สามารถได้รับการศึกษาได้ คือ การขาดแคลนทุนทรัพย์เพื่อใช้ในการศึกษา รวมทั้งการขาดแคลนแรงงานในครัวเรือน แม้ว่ารัฐบาลจะได้พยายามแก้ไขปัญหาโดยการขยายการศึกษาขั้นพื้นฐานจาก 9 ปี เป็น 12 ปี โดยให้เรียนโดยไม่เสียค่าใช้จ่าย การให้ทุนการศึกษาสำหรับเด็กยากจน ตลอดจนนโยบายให้กู้ยืมเพื่อการศึกษา แต่ก็ยังมีเด็กและเยาวชนอีกส่วนหนึ่งไม่สามารถเข้าเรียนในระบบโรงเรียนได้ จึงเห็นได้ว่าปัญหาเศรษฐกิจยังเป็นปัญหาสำหรับการศึกษาเสมอมา นอกจากนั้นสภาพการเปลี่ยนแปลงทางด้านเทคโนโลยี การไหลบ่าของวัฒนธรรมข้ามชาติที่มาพร้อมกับเทคโนโลยี ทำให้เด็ก เยาวชนไทย รับเอาวัฒนธรรมเหล่านั้นเข้ามาในชีวิตประจำวัน เช่น เรื่องการบริโภคอาหารส่งผลต่อภาวะสุขภาพ โรคอ้วน แฟชั่นการแต่งตัว ค่านิยมเรื่องเพศ ส่งผลต่อคุณค่าทางศีลธรรมจริยธรรม ซึ่งล้วนมีผลต่อคุณภาพเด็กและเยาวชนของชาติ ซึ่งจากรายงานภาวะสังคมในปี พ.ศ. 2547 พบว่า เด็กและเยาวชนกระทำผิดเพิ่มขึ้นโดยเฉพาะคดีเกี่ยวกับยาเสพติด ผู้กระทำผิดมีอายุอยู่ในช่วย 15-18 ปีมากที่สุด โดยอิทธิพลของกลุ่มเพื่อน สภาพครอบครัวที่ไม่สมบูรณ์และการเลียนแบบความรุนแรง และความขาดแคลนหรือด้อยโอกาสในทางเศรษฐกิจ เป็นต้น
http://www.gotoknow.org/posts/261202 กล่าวไว้ว่า การเขียนความสำคัญและความเป็นมาของการวิจัย เป็นการเขียนเพื่อตอบคำถามว่าเหตุใดจึงต้องวิจัยเรื่องนี้ ข้อค้นพบจากการวิจัยจะนำมาใช้ประโยชน์อย่างไร มีความคุ้มค่าหรือไม่ในการวิจัยเรื่องดังกล่าว นิยมเขียนเน้นความเรียงที่เน้นความเป็นเหตุเป็นผล มีความสัมพันธ์เชื่อมโยงของเนื้อหาสาระ โดยให้มีความกระชับเข้าใจง่าย การเขียนนำเข้าสู่ปัญหาวิจัยควรเป็นเรื่องที่ใกล้ตัวปัญหา โดยเขียนให้ข้อมูลที่ชัดเจนว่า ณ เวลาปัจจุบันยังไม่มีหลักฐานงานวิจัยในอดีตที่สามารถตอบปัญหาดังกล่าวได้ และปัญหาดังกล่าวสมควรได้รับการแก้ไขด้วยการหาคำตอบ โดยกระบวนการวิจัย
http://thethanika.blogspot.com/2011/06/blog-post_2519.html กล่าวไว้ว่า ความเป็นมาและความสำคัญของปัญหานั้นเป็นเสมือนบทนำหรือภูมิหลังของการวิจัยเรื่องนั้นๆ เป็นสิ่งที่ผู้วิจัยต้องสื่อให้ผู้อ่านเข้าใจถึงความสำคัญ ความจำเป็นที่ต้องการศึกษาวิจัยเรื่องนั้น การเขียนจะมุ่งเน้นความอยากรู้ในเรื่องที่ต้องการศึกษาในแง่มุมต่างๆ เพื่อให้ได้แนวคิด ทฤษฎี วิธีการหรือองค์ความรู้ใหม่ๆไปใช้ในการแก้ไขปัญหา เป็นการสื่อที่ทำให้ผู้อ่านเข้าใจปัญหาที่ศึกษาว่าคืออะไร มีความสำคัญในแง่มุมใดบ้างที่น่าจะทำการวิจัย
ข้อมูลที่ผู้วิจัยจะต้องหามาสนับสนุนอย่างน้อยควรมี ๔ ประการ ได้แก่
1. สภาพที่เป็นปัญหาในอดีต ปัจจุบันและ แนวโน้มในอนาคต
2. แนวคิดและทฤษฎี
3. ผลการวิจัยของผู้อื่น
4. กลุ่มเป้าหมายและตัวแปรที่จะศึกษา
หลักเกณฑ์สำคัญสำหรับการเขียนความเป็นมาและความสำคัญของปัญหาการวิจัย ผู้วิจัยต้องเขียนให้ตรงประเด็นโดยเริ่มจากสภาพปัญหาในระดับมหภาคไล่ลงมาจนถึงปัญหาระดับจุลภาคและเป็นปัญหาที่ผู้วิจัยต้องการทำการศึกษาวิจัย เน้นปัญหาถูกจุด ไม่ควรให้ยืดเยื้อให้เนื้อความครอบคลุมประเด็นสำคัญที่จะศึกษาทุกประเด็น ใช้ภาษาง่ายๆจัดลำดับประเด็นที่เสนอเป็นขั้นตอนต่อเนื่องกัน ถ้ามีการอ้างอิงควรอ้างอิงให้ถูกต้องครบถ้วนสมบูรณ์ ปกตินั้นการเขียนส่วนความเป็นมาและความสำคัญของปัญหาการวิจัยมักจะมีเนื้อหาความยาวให้อยู่ประมาณไม่เกิน ๓ หน้าพิมพ์ ซึ่งในส่วนสุดท้ายของความเป็นมาและความสำคัญของปัญหานั้นให้สรุปเชื่อมโยงกับหัวข้อในวัตถุประสงค์การวิจัยที่จะศึกษาต่อไปด้วย
สรุป
ความเป็นมาและความสำคัญของปัญหาการวิจัย คือ การเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วของสังคมโลก ด้านวิทยาการโดยเฉพาะอย่างยิ่งเทคโนโลยีสารสนเทศ และการสื่อสาร เป็นปัจจัยผลักดันสำคัญที่ทำให้โลก “ไร้พรมแดน” พลโลกมีการติดต่อสัมพันธ์กันได้อย่างรวดเร็วยิ่งขึ้น และกระแสโลกาภิวัตน์นำโลกเข้าสู่ยุคแห่งการจัดระเบียบทางเศรษฐกิจ สังคม และการเมืองระหว่างประเทศใหม่ ซึ่งมีผลกระทบต่อวิถีชีวิตและวัฒนธรรมความเป็นอยู่ทุกชาติทุกภาษารวมทั้งประเทศไทย
โครงสร้างของสังคม การเติบโตของภาคธุรกิจและจำนวนของประชากรตลอดจนอำนาจของข่าวสาร ทำให้หน่วยต่าง ๆ ในสังคมมีพลังในการต่อรองดีขึ้น ทำให้อำนาจส่วนกลางภายใต้ระบบรัฐอุปถัมภ์แบบดั้งเดิมลดน้อยลง มีการกระจายอำนาจไปสู่ท้องถิ่นมากขึ้นและใน ขณะเดียวกันอาจจะเป็นแรงกระตุ้นให้มีการอนุรักษ์วัฒนธรรมท้องถิ่นมากยิ่งขึ้น ในทางตรงข้าม การเปลี่ยนแปลงจะทำให้เกิดความสับสนในค่านิยมและวัฒนธรรมที่คนในชาติต้องไตร่ตรองและมีความรู้เท่าทันความเจริญทางวัตถุ มีความพอดีระหว่างการแสวงหาปัจจัยต่าง ๆ ในชีวิตกับการรักษาไว้ซึ่งค่านิยมและวัฒนธรรมอันดีงามเพื่อให้สามารถก้าวไปกับโลกได้อย่างมั่นคงและรู้เท่าทัน
การเปลี่ยนแปลงด้านเศรษฐกิจ ทำให้รัฐเข้ามาแก้ปัญหาความยากจนด้วยโครงการกองทุนหมู่บ้าน การจัดเงินกู้ยืมทางการศึกษา และวิธีการอื่น ๆ รัฐบาลกระตุ้นการใช้จ่ายด้วยการมาตรการทางเศรษฐกิจ กระตุ้นให้ประชาชนใช้จ่ายมากขึ้น ในขณะเดียวกันการที่ประชาชนมีการใช้จ่ายมากขึ้นก็ทำให้เป็นหนี้มากขึ้นเช่นกัน ประชาชนส่วนใหญ่ของประเทศจึงเป็นผู้รายได้น้อยซึ่งกระจายอยู่ทั่วประเทศ สำนักงานสถิติแห่งชาติ (2547 ก) ได้รายงานเชิงวิเคราะห์เรื่องเด็กและเยาวชนยากจนกับโอกาสทางการศึกษา พบว่าทำให้ปัจจัยส่วนหนึ่งที่ทำให้เด็กไม่สามารถได้รับการศึกษาได้ คือ การขาดแคลนทุนทรัพย์เพื่อใช้ในการศึกษา รวมทั้งการขาดแคลนแรงงานในครัวเรือน แม้ว่ารัฐบาลจะได้พยายามแก้ไขปัญหาโดยการขยายการศึกษาขั้นพื้นฐานจาก 9 ปี เป็น 12 ปี โดยให้เรียนโดยไม่เสียค่าใช้จ่าย การให้ทุนการศึกษาสำหรับเด็กยากจน ตลอดจนนโยบายให้กู้ยืมเพื่อการศึกษา แต่ก็ยังมีเด็กและเยาวชนอีกส่วนหนึ่งไม่สามารถเข้าเรียนในระบบโรงเรียนได้ จึงเห็นได้ว่าปัญหาเศรษฐกิจยังเป็นปัญหาสำหรับการศึกษาเสมอมา นอกจากนั้นสภาพการเปลี่ยนแปลงทางด้านเทคโนโลยี การไหลบ่าของวัฒนธรรมข้ามชาติที่มาพร้อมกับเทคโนโลยี ทำให้เด็ก เยาวชนไทย รับเอาวัฒนธรรมเหล่านั้นเข้ามาในชีวิตประจำวัน เช่น เรื่องการบริโภคอาหารส่งผลต่อภาวะสุขภาพ โรคอ้วน แฟชั่นการแต่งตัว ค่านิยมเรื่องเพศ ส่งผลต่อคุณค่าทางศีลธรรมจริยธรรม ซึ่งล้วนมีผลต่อคุณภาพเด็กและเยาวชนของชาติ ซึ่งจากรายงานภาวะสังคมในปี พ.ศ. 2547 พบว่า เด็กและเยาวชนกระทำผิดเพิ่มขึ้นโดยเฉพาะคดีเกี่ยวกับยาเสพติด ผู้กระทำผิดมีอายุอยู่ในช่วย 15-18 ปีมากที่สุด โดยอิทธิพลของกลุ่มเพื่อน สภาพครอบครัวที่ไม่สมบูรณ์และการเลียนแบบความรุนแรง และความขาดแคลนหรือด้อยโอกาสในทางเศรษฐกิจ เป็นต้น
ความเป็นมาและความสำคัญของปัญหานั้นเป็นเสมือนบทนำหรือภูมิหลังของการวิจัยเรื่องนั้นๆ เป็นสิ่งที่ผู้วิจัยต้องสื่อให้ผู้อ่านเข้าใจถึงความสำคัญ ความจำเป็นที่ต้องการศึกษาวิจัยเรื่องนั้น การเขียนจะมุ่งเน้นความอยากรู้ในเรื่องที่ต้องการศึกษาในแง่มุมต่างๆ เพื่อให้ได้แนวคิด ทฤษฎี วิธีการหรือองค์ความรู้ใหม่ๆไปใช้ในการแก้ไขปัญหา เป็นการสื่อที่ทำให้ผู้อ่านเข้าใจปัญหาที่ศึกษาว่าคืออะไร มีความสำคัญในแง่มุมใดบ้างที่น่าจะทำการวิจัย
ข้อมูลที่ผู้วิจัยจะต้องหามาสนับสนุนอย่างน้อยควรมี ๔ ประการ ได้แก่
1. สภาพที่เป็นปัญหาในอดีต ปัจจุบันและ แนวโน้มในอนาคต
2. แนวคิดและทฤษฎี
3. ผลการวิจัยของผู้อื่น
4. กลุ่มเป้าหมายและตัวแปรที่จะศึกษา
หลักเกณฑ์สำคัญสำหรับการเขียนความเป็นมาและความสำคัญของปัญหาการวิจัย ผู้วิจัยต้องเขียนให้ตรงประเด็นโดยเริ่มจากสภาพปัญหาในระดับมหภาคไล่ลงมาจนถึงปัญหาระดับจุลภาคและเป็นปัญหาที่ผู้วิจัยต้องการทำการศึกษาวิจัย เน้นปัญหาถูกจุด ไม่ควรให้ยืดเยื้อให้เนื้อความครอบคลุมประเด็นสำคัญที่จะศึกษาทุกประเด็น ใช้ภาษาง่ายๆจัดลำดับประเด็นที่เสนอเป็นขั้นตอนต่อเนื่องกัน ถ้ามีการอ้างอิงควรอ้างอิงให้ถูกต้องครบถ้วนสมบูรณ์ ปกตินั้นการเขียนส่วนความเป็นมาและความสำคัญของปัญหาการวิจัยมักจะมีเนื้อหาความยาวให้อยู่ประมาณไม่เกิน ๓ หน้าพิมพ์ ซึ่งในส่วนสุดท้ายของความเป็นมาและความสำคัญของปัญหานั้นให้สรุปเชื่อมโยงกับหัวข้อในวัตถุประสงค์การวิจัยที่จะศึกษาต่อไปด้วย
แหล่งที่มา
http://www.kamsondeedee.com/school/chapter-001/59-2008-12-11-07-10-31 สืบค้นเมื่อ 2/1/2556แหล่งที่มา
http://www.gotoknow.org/posts/261202 สืบค้นเมื่อ 2/1/2556
http://thethanika.blogspot.com/2011/06/blog-post_2519.html สืบค้นเมื่อ 2/1/2556
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น